Fotograaf en mama tijdens COVID-19

 

Hoe ik tijdens een periode van verplicht binnenzitten meer mensen dan ooit uit mijn buurt ontmoet. 

 

Zoals zoveel anderen heb ik als freelance fotograaf momenteel geen werk. En dat knaagt. Gelukkig kan ik veel tijd doorbrengen met mijn tweejarige dochter Billie! Maar niet kunnen fotograferen en geen professioneel ritme maakten me onrustig. Voeg daar een peuter aan toe die haar vriendjes mist en je hebt een interessante cocktail.

 

Ik besloot niet stil te blijven zitten en startte een project waarbij Billie en ik, elke dag om 16 uur, het gezin fotograferen van een van haar crèchevriendjes. Uiteraard respecteren we daarbij de veiligheidsvoorschriften: zij achter het raam en wij – Billie enthousiast zwaaiend - ervoor.

 

Dit project geeft ons niet alleen iets om naar uit te kijken, het geeft ook structuur aan dagen die steeds meer op elkaar gaan lijken. En misschien nog het belangrijkste: een toffe babbel met buren die ik voordien alleen maar kende van een snelle “Dag!” en “Çava?” in de crèche. 

 

Vaak staan we een uur te praten. Natuurlijk gaat het vooral over corona, maar ook  over onze toekomstplannen, eigenwijze peuters, speeltips … We leren elkaar op een andere manier kennen. Met de familieportretten, die ik tot het einde van de coronaperiode zal maken, leg ik deze vreemde tijd vast voor ons en onze peuters.

 

Het mooie eraan is dat corona, door de afstand tussen ons te vergroten, ons net dichter bij elkaar brengt.